Artur Jaromir Ostapowicz
Biografia
Artur Jaromir Ostapowicz, ps. „Zaremba”, urodził się 5 stycznia 1897 roku w Ustrzykach Dolnych. Pochodził z rodziny Mikołaja, urzędnika kolejowego, i Eugenii z domu Czepiła. Jego bracia, Mieczysław i Witold, również zginęli w 1940 roku - zamordowani w Charkowie. W okresie międzywojennym rodzina przyjęła wyznanie adwentystyczne.
Ostapowicz ukończył pięć klas szkoły realnej w Czerniowcach. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, walcząc w kampanii karpackiej, besarabskiej i wołyńskiej. Został ranny pod Gruziatynem, a później zdezerterował z armii austriackiej i dołączył do I Korpusu Polskiego w Rosji. Brał udział w walkach na Dalekiej Północy, gdzie wyróżnił się odwagą.
Po powrocie do Polski służył w 64 Grudziądzkim pułku piechoty, uczestnicząc w wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym pełnił funkcje dowódcze i szkoleniowe, zdobywając kolejne stopnie wojskowe. W 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli, przebywał w Kozielsku, a w kwietniu 1940 roku został zamordowany w Katyniu.
Jego żona, Ksawera, zginęła w 1945 roku podczas bombardowań w Łasku. Ostapowicz został pośmiertnie awansowany na majora i odznaczony wieloma orderami, w tym Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.