Czesław Zaremba
Biografia
Czesław Zaremba urodził się 19 lipca 1881 roku w Ustrzykach Dolnych. Po ukończeniu szkoły średniej w Krakowie wyjechał do Lwowa, gdzie rozpoczął naukę śpiewu w tamtejszym konserwatorium u Walerego Wysockiego. Jego talent szybko zaowocował debiutem w 1906 roku na scenie Opery Lwowskiej, gdzie od razu zaangażowano go jako pierwszego barytona.
W lwowskiej operze Zaremba kreował wiele znaczących ról, m.in. tytułowe partie w Eugeniuszu Onieginie i Rigoletcie, doktora Malestesa w Don Pasquale, króla Alfonsa w Faworycie, Germonta w Traviacie, Renata w Balu maskowym, Escamilla w Carmen oraz Miecznika w Strasznym dworze. Jego interpretacje spotykały się z uznaniem krytyków i publiczności.
W latach 1909-1911 przebywał w Mediolanie, gdzie doskonalił warsztat pod okiem A. Guagniniego i R. Bracalego. Po powrocie do Lwowa otworzył w 1911 roku własną szkołę śpiewu. W latach 1921-1922 pełnił funkcję reżysera i zastępcy dyrektora Teatru Nowości w Warszawie. Od 1922 do 1929 roku prowadził klasę śpiewu w konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, a od 1928 roku współpracował z Henrykiem Barwińskim jako dyrektor teatrów miejskich.
Od 1930 roku prowadził klasę śpiewu w Konserwatorium Warszawskim. Po II wojnie światowej, w 1945 roku osiadł w Krakowie, gdzie rok później założył szkołę śpiewu operowego. Był cenionym pedagogiem - do grona jego uczniów należeli m.in. Zygmunt Mossoczy, Edward Bender i Mary Didur-Załuska.
Czesław Zaremba zmarł 1 maja 1958 roku w Krakowie. Jego żoną od 1944 roku była śpiewaczka Aniela Szlemińska.