Eugeniusz Stefan Waniek
Biografia
Eugeniusz Stefan Waniek urodził się 28 października 1906 roku w Ustrzykach Dolnych. Dzieciństwo i młodość spędził w tej miejscowości, a następnie ukończył gimnazjum we Lwowie. W 1926 roku rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kształcił się pod okiem takich profesorów jak Władysław Jarocki, Teodor Axentowicz, Fryderyk Pautsch i Karol Frycz.
W trakcie studiów związał się z Grupą Krakowską, z którą wystawiał w 1934 roku w Krzemieńcu. Był ostatnim żyjącym członkiem tej grupy. Jego prace wysoko oceniał teoretyk sztuki Leon Chwistek. W drugiej połowie lat trzydziestych zajmował się polichromią w kościołach (m.in. w Turku, Biechowie i Bielsku) oraz dekoracją wnętrz.
Podczas II wojny światowej przebywał w Ustrzykach Dolnych, gdzie działał w Armii Krajowej pod pseudonimem „Baśka”. Trudne wojenne doświadczenia przelewał na płótno, przedstawiając m.in. wywózki na Wschód, zagładę Żydów i zbrodnie UPA.
Po wojnie wrócił do Krakowa. Od 1946 roku uczył w Liceum Sztuk Plastycznych, a w latach 1950-1977 był wykładowcą Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa i Grafiki, gdzie uzyskał tytuł profesora. Po przejściu na emeryturę (1977) zajmował się doradztwem artystycznym i pracą ze studentami. Jeszcze w 2004 roku odkrył materiały rzucające nowe światło na potyczkę na polanie Huciska.
Tworzył w stylu racjonalistycznym i kubistycznym. Miał kilkadziesiąt wystaw w Polsce i za granicą; jego prace znajdują się w najważniejszych muzeach kraju. Ostatnią wystawą był „Mój Kraków” z wiosny 2008 roku.
Zmarł 19 kwietnia 2009 roku w Krakowie i został pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim.