Zygmunt Kozicki
Biografia
Zygmunt Kozicki urodził się 15 lutego 1957 roku w Ustrzykach Dolnych. W latach 70. ukończył liceum ogólnokształcące w rodzinnej miejscowości, a następnie podjął studia z bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, by w 1978 roku przenieść się na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Tam, po kilkukrotnym skreśleniu z listy studentów, ostatecznie w 1991 roku uzyskał tytuł magistra historii.
Jako działacz opozycyjny, Kozicki już w 1977 roku związał się z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela oraz kwartalnikiem „Spotkania - Niezależne Pismo Młodych Katolików”, gdzie zajmował się kolportażem niezależnych wydawnictw. Od września 1980 roku współpracował z NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowo-Wschodniego, odpowiadając za poligrafię, bibliotekę i archiwum. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany - od 13 grudnia 1981 do 15 listopada 1982 przebywał w ośrodkach odosobnienia we Włodawie i Kwidzynie.
Po zwolnieniu z internowania kontynuował działalność podziemną. W 1983 roku wraz z Wiesławem Ruchlickim założył wydawnictwo Vademecum, w 1986 roku - rodzinne Wydawnictwo Respublica, a rok później Oficynę im. Józefa Mackiewicza. Dzięki jego zaangażowaniu do upadku PRL ukazało się około 30 niezależnych tytułów. Był także obserwowany i rewidowany przez służby bezpieczeństwa.
Po 1989 roku Zygmunt Kozicki pracował jako kierownik ośrodków wypoczynkowych w Arłamowie i Trójcy, a następnie w filii Międzynarodowego Centrum Ekologii w Bieszczadach. Na krótko wyjechał do Austrii, po czym powrócił do kraju. W kolejnych latach pełnił funkcje dyrektorskie w Głównym Urzędzie Ceł, Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Urzędzie do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców.