Zygmunt Kozicki

Urzędnik państwowy, działacz kulturalny, opozycjonista, drukarz i wydawca podziemny
15.02.1957 Ustrzyki Dolne

Biografia

Zygmunt Kozicki urodził się 15 lutego 1957 roku w Ustrzykach Dolnych. W latach 70. ukończył liceum ogólnokształcące w rodzinnej miejscowości, a następnie podjął studia z bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, by w 1978 roku przenieść się na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Tam, po kilkukrotnym skreśleniu z listy studentów, ostatecznie w 1991 roku uzyskał tytuł magistra historii.

Jako działacz opozycyjny, Kozicki już w 1977 roku związał się z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela oraz kwartalnikiem „Spotkania - Niezależne Pismo Młodych Katolików”, gdzie zajmował się kolportażem niezależnych wydawnictw. Od września 1980 roku współpracował z NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowo-Wschodniego, odpowiadając za poligrafię, bibliotekę i archiwum. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany - od 13 grudnia 1981 do 15 listopada 1982 przebywał w ośrodkach odosobnienia we Włodawie i Kwidzynie.

Po zwolnieniu z internowania kontynuował działalność podziemną. W 1983 roku wraz z Wiesławem Ruchlickim założył wydawnictwo Vademecum, w 1986 roku - rodzinne Wydawnictwo Respublica, a rok później Oficynę im. Józefa Mackiewicza. Dzięki jego zaangażowaniu do upadku PRL ukazało się około 30 niezależnych tytułów. Był także obserwowany i rewidowany przez służby bezpieczeństwa.

Po 1989 roku Zygmunt Kozicki pracował jako kierownik ośrodków wypoczynkowych w Arłamowie i Trójcy, a następnie w filii Międzynarodowego Centrum Ekologii w Bieszczadach. Na krótko wyjechał do Austrii, po czym powrócił do kraju. W kolejnych latach pełnił funkcje dyrektorskie w Głównym Urzędzie Ceł, Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Urzędzie do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Założenie podziemnego wydawnictwa Vademecum w 1983 roku
Wydanie ok. 30 pozycji niezależnych przez Wydawnictwo Respublica
Praca na rzecz „Solidarności” w Regionie Środkowo-Wschodnim
Odznaczenie Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” w 2001 roku
Odznaczenie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2011 roku (odmówił przyjęcia)

Ciekawostki

Kilkukrotnie był skreślany z listy studentów KUL, ale ostatecznie uzyskał tytuł magistra historii po 13 latach od rozpoczęcia studiów.
W latach 80. zajmował się głównie pracami dorywczymi, aby utrzymać się z działalności opozycyjnej.
W 2011 roku odmówił przyjęcia Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski, co było wyrazem jego niezależności.

Udostępnij